φωνάρα

Yunanca

Köken

φωνή (foní) + -άρα (-ára)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /foˈna.ɾa/
• Heceleme: φω‧νά‧ρα

Ad

φωνάρα (fonára) n (çoğulu φωνάρες)

1. güçlü ses
2. (mecaz) (günlük konuşma dili) olağanüstü şarkıcı, muazzam ses (çok iyi olduğu düşünülen bir şarkıcı için söylenen övgü sözü)

   Αυτός ήταν φωνάρα. — Çok iyi bir şarkıcıydı. (Çok iyi bir sesti.)

Çekimleme

φωνάρα (fonára) adının çekimi

	tekil (ενικός)	çoğul (πληθυντικός)
yalın (ονομαστική)	φωνάρα (fonára)	φωνάρες (fonáres)
tamlayan (γενική)	φωνάρας (fonáras)	— (—)
belirtme (αιτιατική)	φωνάρα (fonára)	φωνάρες (fonáres)
seslenme (κλητική)	φωνάρα (fonára)	φωνάρες (fonáres)

Karşıt anlamlılar

• φωνίτσα (fonítsa)
• φωνούλα (fonoúla)