σοφός

Yunanca

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /soˈfos/
• Heceleme: σο‧φός

Ön ad

σοφός (sofós) (dişil σοφή, nötr σοφό)

1. bilge

Çekimleme

σοφός (sofós) ön adının çekimi

	tekil (ενικός)			çoğul (πληθυντικός)
	eril (αρσενικό)	dişil (θηλυκό)	nötr (ουδέτερο)	eril (αρσενικό)	dişil (θηλυκό)	nötr (ουδέτερο)
yalın (ονομαστική)	σοφός (sofós)	σοφή (sofí)	σοφό (sofó)	σοφοί (sofoí)	σοφές (sofés)	σοφά (sofá)
tamlayan (γενική)	σοφού (sofoú)	σοφής (sofís)	σοφού (sofoú)	σοφών (sofón)	σοφών (sofón)	σοφών (sofón)
belirtme (αιτιατική)	σοφό (sofó)	σοφή (sofí)	σοφό (sofó)	σοφούς (sofoús)	σοφές (sofés)	σοφά (sofá)
seslenme (κλητική)	σοφέ (sofé)	σοφή (sofí)	σοφό (sofó)	σοφοί (sofoí)	σοφές (sofés)	σοφά (sofá)

Ad

σοφός (sofós) e (çoğulu σοφοί)

1. bilge kişi

Çekimleme

σοφός (sofós) adının çekimi

	tekil (ενικός)	çoğul (πληθυντικός)
yalın (ονομαστική)	σοφός (sofós)	σοφοί (sofoí)
tamlayan (γενική)	σοφού (sofoú)	σοφών (sofón)
belirtme (αιτιατική)	σοφό (sofó)	σοφούς (sofoús)
seslenme (κλητική)	σοφέ (sofé)	σοφοί (sofoí)

Ek okumalar

• “σοφός”, Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής [Standart Modern Yunancanın Sözlüğü], Μανόλης Τριανταφυλλίδης, 1998