μα

Ayrıca bakınız: μά, -μα

Yunanca

Köken 1

Bizans Yunancası μα (ma) sözcüğünden devralındı, İtalyanca ma sözcüğünden, Latince magis sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ma/

Bağlaç

μα (ma)

1. ama

    Θέλω να σε δω μα δεν μπορώ. (Thélo na se do ma den boró.) — Seni görmek istiyorum ama yapamıyorum.

Eş anlamlılar

• αλλά (allá)
• όμως (ómos)

Köken 2

Eski Yunanca μά (má) sözcüğünden devralındı.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈma/

Edat

μα (ma)

1. bir şey üzerine yemin ederken kullanılır

    μα το Θεό (ma to Theó) — Tanrı aşkına (Allah çarpsın / Tanrı adına vb.)

    μα την αλήθεια (ma tin alítheia) — gerçek adına (vallahi vb.)

Kaynakça

• “μα”, Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (Lexikó tis Koinís Neoellinikís) [Standart Modern Yunancanın Sözlüğü], Μανόλης Τριανταφυλλίδης (Manólis Triantafyllídis), 1998