λιμήν
Eski Yunanca
[düzenle]Köken
[düzenle]Ana Hint-Avrupa dili *léymō sözcüğünden.[1]
Ad
[düzenle]λῐμήν (limḗn) e (tamlayan hâli λῐμένος)
- liman
- (mecaz) sığınak, barınak, liman
Η ᾰ̓γᾰ́πη τῆς ἦν ὁ λῐμήν μου. (Ē agápē tês ên ho limḗn mou.) — Onun aşkı benim limanımdı.
Çekimleme
[düzenle]λῐμήν (limḗn) adının çekimi
| tekil | ikil | çoğul | |
|---|---|---|---|
| yalın | λῐμήν (limḗn) | λῐμένε (liméne) | λῐμένες (liménes) |
| tamlayan | λῐμένος (liménos) | λῐμένοιν (liménoin) | λῐμένων (liménōn) |
| yönelme | λῐμένῐ (liméni) | λῐμένοιν (liménoin) | λῐμέσῐ / λῐμέσῐν (limési / limésin) |
| belirtme | λῐμένᾰ (liména) | λῐμένε (liméne) | λῐμένᾰς (liménas) |
| seslenme | λῐμήν (limḗn) | λῐμένε (liméne) | λῐμένες (liménes) |
Türetilmiş kavramlar
[düzenle]- λῐμενᾰ́ρχης (limenárkhēs)
- λῐμένῐον (liménion)
- λιμένιος (liménios)
- λῐμενοφῠ́λᾰξ (limenophúlax)
Uğradığı değişimler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]- ↑ Beekes, Robert S. P. (2010) “λιμήν”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, sayfa 843