αὐτονομία

Ayrıca bakınız: αυτονομία

Eski Yunanca

Köken

αὐτόνομος (autónomos, “bağımsız, özerk, otonom”) + -ῐ́ᾱ (-íā); αὐτο- (auto-) + νόμος (nómos) + -ος (-os).

Ad

αὐτονομῐ́ᾱ (autonomíā) d (tamlayan hâli αὐτονομῐ́ᾱς)

1. özerklik, otonomi

Çekimleme

αὐτονομῐ́ᾱ (autonomíā) adının çekimi

	tekil	ikil	çoğul
yalın	αὐτονομῐ́ᾱ (autonomíā)	αὐτονομῐ́ᾱ (autonomíā)	αὐτονομῐ́αι (autonomíai)
tamlayan	αὐτονομῐ́ᾱς (autonomíās)	αὐτονομῐ́αιν (autonomíain)	αὐτονομῐῶν (autonomiôn)
yönelme	αὐτονομῐ́ᾳ (autonomíāi)	αὐτονομῐ́αιν (autonomíain)	αὐτονομῐ́αις (autonomíais)
belirtme	αὐτονομῐ́ᾱν (autonomíān)	αὐτονομῐ́ᾱ (autonomíā)	αὐτονομῐ́ᾱς (autonomíās)
seslenme	αὐτονομῐ́ᾱ (autonomíā)	αὐτονομῐ́ᾱ (autonomíā)	αὐτονομῐ́αι (autonomíai)