şefaat

Türkçe

Ad

şefaat (belirtme hâli şefaatı, çoğulu şefaatlar)

1. Aracılık, af için vesile olmak, yardım etmek.

Açıklamalar

1. Yüce bir makam sahibinin, dileğini kabul etmesini veya suçunu affetmesini sağlamak için bir kimsenin o yüce makam sahibine daha yakın olduğuna inandığı bir şahsı aracı yapması. Yüce makam sahibinin, aracı şahsın hatırı için onun dileğini kabul etmesi veya suçunu affetmesi.

Köken

1. Arapça