Şeref

Ayrıca bakınız: şeref

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi شرف‎, o da Arapça شَرَف‎ (şaraf) kelimesinden gelmektedir.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ʃe.ˈɾef/
• Heceleme: Şe‧ref

Özel ad

Şeref (belirtme hâli Şeref'i)

1. Bir erkek ismi.

Çekimleme

Şeref adının çekimi

hâl	tekil
yalın	Şeref
belirtme	Şeref'i
yönelme	Şeref'e
bulunma	Şeref'te
ayrılma	Şeref'ten
tamlayan	Şeref'in

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Şeref'im
belirtme	Şeref'imi
yönelme	Şeref'ime
bulunma	Şeref'imde
ayrılma	Şeref'imden
tamlayan	Şeref'imin
2. tekil (senin)
yalın	Şeref'in
belirtme	Şeref'ini
yönelme	Şeref'ine
bulunma	Şeref'inde
ayrılma	Şeref'inden
tamlayan	Şeref'inin
3. tekil (onun)
yalın	Şeref'i
belirtme	Şeref'ini
yönelme	Şeref'ine
bulunma	Şeref'inde
ayrılma	Şeref'inden
tamlayan	Şeref'inin
1. çoğul (bizim)
yalın	Şeref'imiz
belirtme	Şeref'imizi
yönelme	Şeref'imize
bulunma	Şeref'imizde
ayrılma	Şeref'imizden
tamlayan	Şeref'imizin
2. çoğul (sizin)
yalın	Şeref'iniz
belirtme	Şeref'inizi
yönelme	Şeref'inize
bulunma	Şeref'inizde
ayrılma	Şeref'inizden
tamlayan	Şeref'inizin
3. çoğul (onların)
yalın	Şeref'i
belirtme	Şeref'ini
yönelme	Şeref'ine
bulunma	Şeref'inde
ayrılma	Şeref'inden
tamlayan	Şeref'inin

Türetilmiş kavramlar

• Eşref, Müşerref
• Şeref'çe, Şeref'ken, Şeref'le, Şeref'se, Şerefçi, Şerefçik, Şerefiye, Şerefli, Şerefsiz