öksüz

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Nuvola apps korganizer.png Bu madde 2008 yılında
1. haftanın sözcüğüydü.

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] anası veya hem anası hem babası ölmüş olan (çocuk), yetim
Anasız kız, han soyu olsa öksüzdür gene. Kapandım bak, senin de ölmeden cenazene. - F. N. Çamlıbel
[2] kimsesiz
Duvarda bir posta kutusu var. Belki aşk mektupları bekliyor. İçimdeki öksüz daha mı küçüldü. Emekliyor. - H. F. Ozansoy

Köken[düzenle]

Eski Türkçe: ög + süz

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

öksüzlük

Atasözleri[düzenle]

Alçak at binmeye kolay, öksüz çocuk dövmeye kolay
Öksüz çocuk göbeğini kendisi keser
Öksüz hırsızlığa çıkarsa ay ilk akşamdan doğar
Öksüz kuzu öveç olmaz
Öksüz neden güler? Yanılır da güler
Öksüz oğlan göbeğini kendi keser
Öksüz oynaşa çıkmış, ay akşamdan doğmuş

Eski Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] öksüz
[2] akılsız

Kaynakça[düzenle]

  • Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.
  • Atalay, Besim (1945). Ettuhfet-üz-Zekiyye Fil-Lugat-it-Türkiye. İstanbul: Klişecilik ve Matbaacılık T.A.Ş..