öksüz

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe ög(ög) + -süz

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

öksüz (belirtme hâli öksüzü, çoğulu öksüzler)

  1. anası veya hem anası hem babası ölmüş olan, yetim çocuk
  2. kimsesiz kişi
    Duvarda bir posta kutusu var. Belki aşk mektupları bekliyor. İçimdeki öksüz daha mı küçüldü. Emekliyor. - H. F. Ozansoy

Üst kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Öksüz hırsızlığa çıkarsa ay ilk akşamdan doğar
Öksüz neden güler? Yanılır da güler
Öksüz oynaşa çıkmış, ay akşamdan doğmuş

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Ön ad[düzenle]

öksüz (karşılaştırma daha öksüz, üstünlük en öksüz)

  1. anası veya hem anası hem babası ölmüş olan (çocuk), yetim
    Anasız kız, han soyu olsa öksüzdür gene. Kapandım bak, senin de ölmeden cenazene. - F. N. Çamlıbel
  2. kimsesiz

Atasözleri[düzenle]

Alçak at binmeye kolay, öksüz çocuk dövmeye kolay
Öksüz çocuk göbeğini kendisi keser
Öksüz kuzu öveç olmaz
Öksüz oğlan göbeğini kendi keser

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Eski Türkçe[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Ön ad[düzenle]

[1] öksüz
[2] akılsız

Kaynakça[düzenle]

  • Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.
  • Atalay, Besim (1945). Ettuhfet-üz-Zekiyye Fil-Lugat-it-Türkiye. İstanbul: Klişecilik ve Matbaacılık T.A.Ş..