zekâ

Türkçe

Söyleniş

zekâ:

Anlamlar

[1] (ruh bilimi) İnsanın düşünme, akıl yürütme, objektif gerçekleri algılama, yargılama ve sonuç çıkarma yeteneklerinin tamamı.

Eş anlamlılar

[1] anlak, dirayet, feraset, zeyreklik.

Örnekler

[1] "Çok görmüş halk adamlarına mahsus pratik bir zekâsı vardı."- R. N. Güntekin.

Sözcük Birliktelikleri

[1] genel zekâ, üstün zekâ, zekâ bölümü, zekâ geriliği, zekâ testi, zekâ yaşı, zekâ yeteneği.

Köken

[1] (Arapça) ذَكَاء

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: Intelligenz (de) dişil Arapça: ذكاء (ar) (ذَكَاء) (thekâ:') İngilizce: intelligence (en) İsveççe: intelligens (sv) Norveççe: intelligens (no) eril

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: intellekt (az)

Türetilmiş Kavramlar

zekâ bölümü