yanak

Türkçe

Anlamlar

[1] (organ) Yüzün kulakla burun arasındaki bölümü.

Durum	Tekil	Çoğul
Yalın	yanak	yanaklar
Belirtme (-i)	yanağı	yanakları
Yönelme (-e)	yanağa	yanaklara
Bulunma (-de)	yanakta	yanaklarda
Çıkma (-den)	yanaktan	yanaklardan
Tamlayan	yanağın	yanakların

Köken

[1] (Eski Türkçe) yan -- Clauson’un da belirttiği gibi, kelime yan kökünden -gak ekiyle yan-gak > yañak biçiminde türetilmiş olmalıdır.

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "yanak"

• Yrd. Doç. Dr. Cahit BAŞDAŞ - "TÜRKÇE ORGAN ADLARINDA KELİME SONU -k ÜNSÜZÜ VE ÇOKLUK"
• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: yanaq (az) Karaçay Balkarca: cayak (krc) Kırım Tatarca: yanaq (crh) Tatarca: yañaq (tt) Türkmence: ýaňak (tk) Udmurtça: бам (udm)

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: [1] Wange (de) dişil, Backe (de) dişil Danca: [1] kind (da) Esperanto: [1] vango (eo) Estonca: [1] põsk (et) Fince: [1] poski (fi) Fransızca: [1] joue (fr) dişil İdo: [1] vango (io) İngilizce: [1] cheek (en) İzlandaca: [1] mejilla (es) dişil İsveççe: [1] kind (sv) İtalyanca: [1] guancia (it) dişil Lehçe: [1] policzek (pl) eril Macarca: [1] arc (hu) Portekizce: [1] face (pt) Rusça: [1] щека (ru) dişil (shcheká) Slovence: [1] lice (sl) cinsiyetsiz Ukraynaca: [1] щока (uk) dişil (shchoká)

Gagavuzca

Anlamlar

[1] yanak

Köken

[1] (Eski Türkçe) jangaq