ocak

Vikisözlük sitesinden

Git ve: kullan, ara
Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: Ocak, oçak, Oçak
Bu madde 2008 yılında
3. haftanın sözcüğüydü.

Konu başlıkları

[değiştir] Türkçe

[değiştir] Ad

[1] ocak
[1] ocak


Durum Tekil Çoğul
Yalın ocak ocaklar
Belirtme (-i) ocağı ocakları
Yönelme (-e) ocağa ocaklara
Bulunma (-de) ocakta ocaklarda
Çıkma (-den) ocaktan ocaklardan
Tamlayan ocağın ocakların

Anlamlar:

[1] Ateş yakmaya yarayan, pişirme, ısıtma, ısınma vb. amaçlarla kullanılan yer
[2] Şömine
[3] Isı vererek üzerine veya içine konulan maddeleri ısıtan, pişiren, kaynatan, eriten araç veya alet
[4] Kahvelerde, kuruluşlarda çay, kahve vb.nin yapıldığı yer
[5] Yer üstünde veya yer altında cevher çıkarılan yer
[6] Bahçelerde ve bostanlarda her tür meyve ve sebze ekimine ayrılmış, çevresinden biraz yükseltilmiş toprak parçası
[7] Aynı amaç ve düşünceyi paylaşanların kurdukları kuruluş veya toplandıkları, görev yaptıkları yer
[8] Ev, aile, soy
[9] Bazı hastalıkları iyi ettiğine inanılan aile
[10] (Ocak) Yılın birinci ayı. 31 gün çeker. Kânunusani, son kânun

Söyleniş:

Ses Dosyası: Resim:Loudspeaker.svg ocak, Çoğul: Resim:Loudspeaker.svg

Köken:

[1] (Eski Türkçe) oçak <---- od, ot + ak

Benzer Sözcükler:

[1] odun, oda, otağ, odak, od

Deyimler:

[1] kör ocak, ocağı sönmek, ocağı tütmek, ocağı batmak, ocağına incir ağacı dikmek, ocağına düşmek

Atasözleri:

[1] Od yok ocak yok

Sözcük Birliktelikleri:

[1] ocak kaşı, ocak badağı

Türk Dilleri :

[değiştir] Çeviriler

[değiştir] Gagavuzca

[değiştir] Ad

Anlamlar:

[1] ocak

Köken:

[1] (Eski Türkçe)

Kaynaklar :

  • Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.
  • Türk Dil Kurumu: "ocak"
  • Sözlerin Soyağacı: ocak


Aylar

ocak | şubat | mart | nisan | mayıs | haziran | temmuz | ağustos | eylül | ekim | kasım | aralık