kedi
Vikisözlük sitesinden
| Durum | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | kedi | kediler |
| Belirtme (-i) | kedisi | kedileri |
| Yönelme (-e) | kediye | kedilere |
| Bulunma (-de) | kedide | kedilerde |
| Çıkma (-den) | kediden | kedilerden |
| Tamlayan | kedinin | kedilerin |
Konu başlıkları |
Ad [değiştir]
kedi -si
- [1] (kedigiller, evcil hayvan) kedigillerden, köpek dişleri iyi gelişmiş, kasları çevik ve kuvvetli evcil veya yabani, küçük memeli hayvan
- [1] Eski Yazı: کدی
- Kiril: кәди
- [1] (Rumca)
- Cins kedi ölüsünü göstermez
- Eceli gelen fare kedi taşağı kaşır
- Kedi götünü görmüş, yaram var demiş
- Kedi törpüyü yalar da kanlar çıktıkça oh der
- Kedi uzanamadığı ciğere, pis der
- Kedi, yavrusunu yerken sıçana benzetir
- aralarına kara kedi girmek
- kedi gibi dört ayak üstüne düşmek
- kedi ile harara girmek
- kedi ile köpek gibi
- süt dökmüş kedi gibi olmak
- avcı kediye kurnaz fare
- sermayeyi kediye yüklemek
- Wikispecies Maddesi: "Felis catus"
- Wikispecies Maddesi: "Felis domesticus"
- Türk Dil Kurumu: "kedi"
- Sözlerin Soyağacı: kedi
|
Ad [değiştir]
- [1] Kabak, kedu
- Etymological Dictionaries - Andras Rajki
- KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.
Ad [değiştir]
- [1] kedi
- [1] (Eski Türkçe) kädi
Kategoriler:
- Türkçe sözcükler
- Ad (Türkçe)
- Ad
- Anlamı olan maddeler
- Kedigiller
- Kedigiller (Türkçe)
- Evcil hayvan
- Evcil hayvan (Türkçe)
- Bilimsel adı olan maddeler
- Kökeni olan maddeler
- Rumca kökenli sözcükler
- Rumca kökenli sözcükler (Türkçe)
- Eş anlamı olan maddeler
- Atasözüne bağlantısı olan maddeler
- Deyime bağlantısı olan maddeler
- Kaynak Verilmiş Maddeler
- Türk dillerine bağlantısı olan maddeler
- Diğer Dillere Çevrilmiş Maddeler
- Çağatayca sözcükler
- Ad (Çağatayca)
- Gagavuzca sözcükler
- Ad (Gagavuzca)
- Eski Türkçe kökenli sözcükler
- Eski Türkçe kökenli sözcükler (Gagavuzca)