köken

Türkçe

Anlamlar

[1] Bir şeyin başladığı, çıktığı, doğduğu yer

[2] soy

[3] Bir malın üretildiği, alındığı yer

Durum	Tekil	Çoğul
Yalın	köken	kökenler
Belirtme (-i)	kökeni	kökenleri
Yönelme (-e)	kökene	kökenlere
Bulunma (-de)	kökende	kökenlerde
Çıkma (-den)	kökenden	kökenlerden
Tamlayan	kökenin	kökenlerin

Heceleme kö·ken Çoğul: kö·ken·ler

Söyleniş

Ses Örneği: [-], Çoğul: [-]

IPA: /kœ.kɛn/, Çoğul: /kœ.kɛn.lɛɻ̥/

Yazılışlar

Eski Yazı: -

Kısaltmalar

[1]

Köken

[1] (Türkçe)

Eş anlamlılar

[1] orijin

[2] sülale

[3] menşe, orijin

Karşıt anlamlılar

[1]

Üst Kavramlar

[1] ağaç

Yan Kavramlar

[1] kök, gövde, dal, yaprak

Alt Kavramlar

[1]

Örnekler

[1]

Deyimler

[1]

Sözcük Birliktelikleri

[1] kökenine inmek

[2] kökenini araştırmak

Türetilmiş Kavramlar

[1] köken bilimi

[3] köken belgesi

İlgili Sözcükler:

[1] kök

Kaynaklar

• Vikipedi Maddesi: "köken"
• Türk Dil Kurumu: "köken"

• Sözlerin Soyağacı: köken

Atasözleri

[1] Güzele köken yakışır, çirkine allar neylesin

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

İngilizce: etymon (en) Almanca: [1, 2] Wurzel (de) dişil [2]; [3] Ursprung (de) eril Fransızca: [1] racine (fr) dişil; [3] origine (fr) dişil İngilizce: [1, 2] root (en); [3] origin (en) İspanyolca: [1] [[#İspanyolca|]] (es) İtalyanca: [1] [[#İtalyanca|]] (it) Portekizce: [1] [[#Portekizce|]] (pt)

Karaçay Balkarca

Anlamlar

[1] çakal eriği