kök

Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: Kök

Türkçe

Anlamlar

[1] (bitki anatomisi) kelimelerin anlamlı en küçük parçası

[2] (bitki bilimi) bitkilerin su ve besini emen toprak altında kalan bölümü

[3] (matematik) bir sayıyı aynı sayıların çarpımı ile oluşturan sayılardan her biri

[4] (anatomi, diş hekimi) dişin kök (radix dentes), ise periodontal ligament tarafından kemiğe bağlandığı için çene kemiğinin içide kalan kısımdır

Deyimler

kök salmak, kök söktürmek

Sözcük Birliktelikleri

kök hücre

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: kök (az) Türkmence: kök (tk)

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: [1] [2] [3] [4] Wurzel (de) dişil Çekçe: [1] [2] [3] [4] kořen (cs) eril Fince: [1] [2] [3] [4] juuri (fi) Fransızca: [1] [2] [3] [4] racine (fr) İngilizce: [1] [2] [3] [4] root (en) İsveççe: [1] [2] [3] [4] rot (sv) Kürtçe: [2] rîş (ku)

Çağatayca

Anlamlar

[1] (renk) mavi, gök yüzü

[2] asıl, çağ

Gagavuzca

Anlamlar

[1] kök

Köken

[1] (Eski Türkçe) kök

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

İngilizce: [1] root (en)

Kaynaklar

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İsveççe

Anlamlar

[1] (mutfak) mutfak

Karaçay Balkarca

Anlamlar

[1] (gök bilimi, meteoroloji) sema, gökyüzü, gök

[2] mavi

Kırım Tatarca

Anlamlar

[1] (gök bilimi, meteoroloji) sema, gökyüzü, gök

Kaynaklar

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

Kumanca

Anlamlar

[1] (gök bilimi, meteoroloji) sema, gökyüzü, gök

[2] (renk) mavi

Türkmence

Anlamlar

[1] kök

[2] dip

Kaynaklar

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.