gösterge

Vikisözlük sitesinden

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] Bir şeyi belirtmeye yarayan şey, belirti, im, işaret

[2] Bir aracın işlemesiyle ilgili bazı ölçümlerin sonucunu kendiliğinden gösteren araç, indikatör

[3] Bir durum ile ilgili çeşitli aşamaları gösteren liste

[4] Anlamla, biçimin, gösterenle gösterilenin kaynaşmasından oluşan dil birimi, belirtke

Köken

[1] (Türkçe)

Gösterge (alm. Zeichen fr. signe, ing. sign) Genel olarak bir başka şeyin yerini alabilecek nitelikte olduğundan kendi dışında bir şey gösteren her türlü nesne, varlık ya da olgu; özel olarak, dilsel bir gösterenle bir gösterilenin birleşmesinden doğan birim. Dil bir göstergeler dizgesidir. F. de Saussure'ün tanımladığı biçimiyle dil göstergesi, ilişkin olduğu gerçekle doğal bir bağıntı kuran belirtiden, saymaca (uzlaşımsal) olmasına karşılık nedenlilik de içeren ve daha çok görsel olan simgeden hem nedensiz ya da buyrultusal, hem de saymaca olmasıyla ayrılır. Göstergenin öğelerini (gösteren ve gösterilen) birleştiren bağ doğal değildir, buyrultusal ya da nedensizdir ve saymacadır. Yansımalar bile toplumdan topluma değişir. Göstergeler, gösterenleri aracılığıyla çizgisel biçimde, söz zincirinin birimleri olarak gerçekleşirler. Öte yandan, gösterge ayrımsal niteliklidir; hem gösteren hem gösterilen düzleminde bağıntı kurduğu öbür benzer öğelerle belirlenir ve bir dizge içinde yer alır. Kaynak: GÜNAY, V. Doğan (2007) Sözcükbilime Giriş, İstanbul: Multilingual Yayınları Kaynak: GÜNAY, V. Doğan (2002) Göstergebilim Yazıları, İstanbul: Multilingual Yayınları Kaynak: GÜNAY, V. Doğan (2007) Metin Bilgisi, Genişletilmiş 3. baskı, İstanbul: Multilingual Yayınları

Gösterge bir araçtır.Yani bir aygıtın işlemesi ile ilgili kimi ölçümlerin sonucunu kendiliğinden gösteren araçtır.

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "gösterge"

Türk Dilleri