er
Vikisözlük sitesinden
| Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: Er |
Konu başlıkları |
Ad [değiştir]
- [1] (askerlik) ihtiyaçları devlet tarafından karşılanan rütbesiz asker (çoğulu erat)
- [2] (insansılar) adam, erkek
- [1] (halk ağzı) (Iğdır) koca
- Ata eyer gerek, eyere er gerek
- Er ek, geç ek, tava ek
- Er ekmeği, meydan ekmeği
- Er gönülü ibrişim, dolaşırsa açılmaz
- Er kocar, gönül kocamaz
- Er lokması er kursağında kalmaz
- Er olan ekmeğini taştan çıkarır
Adıl [değiştir]
- [1] (kişi adılları) o
Ad [değiştir]
- [1] (Eski Türkçe) edär
- [2] (Eski Türkçe) jer
Ad [değiştir]
- [1] (insansılar) adam, erkek, er
- [2] yiğit
Ad [değiştir]
- [1] (insansılar) adam, erkek, er
Kategoriler:
- Türkçe sözcükler
- Ad (Türkçe)
- Ad
- Anlamı olan maddeler
- Askerlik
- Askerlik (Türkçe)
- İnsansılar
- İnsansılar (Türkçe)
- Halk ağzı
- Halk ağzı (Türkçe)
- Iğdır ağzı
- Eş anlamı olan maddeler
- Atasözüne bağlantısı olan maddeler
- Türk dillerine bağlantısı olan maddeler
- Diğer Dillere Çevrilmiş Maddeler
- Almanca sözcükler
- Adıl (Almanca)
- Adıl
- Kişi adılları
- Kişi adılları (Almanca)
- Gagavuzca sözcükler
- Ad (Gagavuzca)
- Kökeni olan maddeler
- Eski Türkçe kökenli sözcükler
- Eski Türkçe kökenli sözcükler (Gagavuzca)
- Kaynak Verilmiş Maddeler
- Karaçay Balkarca sözcükler
- Ad (Karaçay Balkarca)
- İnsansılar (Karaçay Balkarca)
- Kumanca sözcükler
- Ad (Kumanca)
- İnsansılar (Kumanca)