eşek
Vikisözlük sitesinden
|
|
||
| Durum | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | eşek | eşekler |
| Belirtme (-i) | eşeği | eşekleri |
| Yönelme (-e) | eşeğe | eşeklere |
| Bulunma (-de) | eşekte | eşeklerde |
| Çıkma (-den) | eşekten | eşeklerden |
| Tamlayan | eşeğin | eşeklerin |
Konu başlıkları |
Ad[değiştir]
eşek -ği
- [1] (atgiller, evcil hayvan) atgillerden, uzun kulaklı binek ve hizmet hayvanı
- [2] (mecaz) kaba, yeteneksiz, inatçı kimse
- [3] (halk ağzı) odun kesmek için kullanılan üç veya dört ayaklı sehpa
- [4] (halk ağzı) duvar örme, sıva yapma vb. işlerde kullanılan dört ayaklı sehpa
Heceleme e·şek, Çoğul: e·şek·ler
- IPA: /eʃek/, Çoğul: /eʃeklɛɣ/
- Eski Yazı: اشک
- [1] Equus asinus
- [1] (Eski Türkçe)
- Eşek sözcüğünün kökeni tartışmalıdır. Türk dillerinde eski çağlardan beri kullanılır (eşgek). Orta Türkçede "eşgek ya da "eşyek" olarak görülür. Eski Kıpçakçada eşek olarak geçer.
- Bazı araştırmacılara göre Ermenice ēş (eşek) sözcüğünden alınmıştır. Ancak, birçok araştırmacı Türkçe eşek sözcüğünün gerek Ermenice ēş gerekse Sümerce ansǔ (anşu = eşek) sözcüğüyle birleştirilemeyeceği görüşündedir. Daha yaygın ve daha çok kabul gören görüşe göre, Türkçe "eşek" sözcüğü ile Halaçça äşgä (<äşgäk) ve Moğolca elçǰigen (elçigen) sözcüğü arasında ilişki vardır. Sözcüğün iş ya da eş (yoldaş + (g)ek küçültme eki) kökünden türediği öne sürülmektedir.
- Hint-Avrupa dillerindeki sözcükler (Rusça işak, Farsça aşak, eşek) Türkçeden alınmıştır.
- [1] sıpa, Kıbrıs eşeği
- Adam adamdır, olmasa da pulu; eşek eşektir, olmasa da çulu
- Adam hacı mı olur ulaşmakla Mekke'ye, eşek derviş mi olur taş çekmekle tekkeye?
- Baş ol da eşek başı ol
- Bir katar deveyi bir eşek yeder
- Boş eşek yorga gider
- Canı acıyan eşek,atı geçer
- Canı yanan eşek attan yürük olur
- [1] Adam adamdır, olmasa da pulu; eşek eşektir, atlastan olsa çulu, Adam ol baban gibi, eşek olma, Adam ol, baban gibi eşek olma, Alçak eşek binmeye kolay, öksüz çocuk dövmeye kolay, Atlar tepişir, arada eşekler ezilir, Attan düşene yorgan döşek, eşekten düşene kazma kürek, Baş ol da eşek başı ol, Boş eşek yorga gider, Canı acıyan eşek atı geçer, Canı yanan eşek attan yürük olur, Deve büyüktür amma beşini bir eşek yeder, El elin eşeğini ıslık çalarak arar, Eşeğe altın semer vursalar yine eşektir, Eşeğe gerdan kır demişler, zart diye osurmuş, Eşeğe marifetini göster demişler, yıkılıp ağnamış, Eşeğe cilve yap demişler, çifte atmış, Eşeği bağla, işini sağla, Eşeği dama çıkaran yine kendi indirir, Eşeği düğüne çağırmışlar, "ya su lazımdır ya odun" demiş, Eşeğin kuyruğuna kalabalıkta kesme; kimi uzun der, kimi kısa, Eşeğin ölümü köpeğe ziyafettir, Eşeği sahibinin dediği yere bağla da varsın kurt yesin, Eşeği saldım çayıra Mevlam kayıra, Eşeği süren (tımarlayan) osuruğuna katlanır, Eşeği yoldan çıkaran sıpanın oynaması, Eşek at olmaz, ciğer et olmaz, Eşek bile bir düştüğü yere bir daha düşmez, Eşek çamura çökerse sahibinden gayretlisi olmaz, Eşek eşeği ödünç kaşır, Eşek hoşaftan ne anlar, suyunu içer, tanesini bırakır, Eşek kocamakla (büyümekle) tavlabaşı olmaz, Eşek kocamakla tavla başı olmaz, Eşek kulağı kesilmekle küheylan olmaz, Eşek kuyruğu gibi ne uzar ne kısalır, Eşek küçüktür ama dokuz deveyi yeder, Eşek (eşkin) eve gelmiş, yorga yolda kalmış, Eşek ölecek de götü gülecek, Geçti Bor’un pazarı, sür eşeğini Niğde’ye, Her zaman eşek ölmez, on köfte on paraya olmaz, Ölmüş eşek kurttan korkmaz, Sen eşek olursan, semer vuracak çok olur, Yük altında eşek anırmaz, Eşek siken, osuruğuna katlanır
- [1] Eşek sünnet oldu
- [1] eşek arısı, eşekbaşı, eşek cenneti, eşek davası, eşek dikeni, eşek hıyarı, eşek inadı, eşek kafalı, eşekkulağı, eşek marulu, eşek maydanozu, eşekoğlueşek, eşek otu, eşek sıpası, eşeksırtı, eşek şakası, eşek turpu, şeddeli eşek, uzuneşek, marsıvaneşeği, marsıvan eşeği, ocakeşeği, yaban eşeği, yereşeği
- [1] eşeklik, Eşek Adası, eşek kitabı (harname)
- Türk Dil Kurumu: "eşek"
|
Ad[değiştir]
- [1] eşek
- [1] (Eski Türkçe) äshäk
Çeviriler[değiştir]
Ad[değiştir]
- [1] (atgiller, evcil hayvan) eşek, merkep
- Eren, Hasan (1999). Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü. Ankara: Kendi Yayını. ISBN 975-94 577-0-9.
- Sözlerin Soyağacı: eşek
- Wikispecies Maddesi: "Equus asinus"
Kategoriler:
- Resimli maddeler
- Haftanın sözcüğü
- Türkçe sözcükler
- Ad (Türkçe)
- Ad
- Anlamı olan maddeler
- Atgiller
- Atgiller (Türkçe)
- Evcil hayvan
- Evcil hayvan (Türkçe)
- Mecaz
- Mecaz (Türkçe)
- Halk ağzı
- Halk ağzı (Türkçe)
- Bilimsel adı olan maddeler
- Kökeni olan maddeler
- Eski Türkçe kökenli sözcükler
- Eski Türkçe kökenli sözcükler (Türkçe)
- Eş anlamı olan maddeler
- Karşıt anlamı olan maddeler
- Atasözüne bağlantısı olan maddeler
- Deyime bağlantısı olan maddeler
- Kaynak Verilmiş Maddeler
- Türk dillerine bağlantısı olan maddeler
- Diğer Dillere Çevrilmiş Maddeler
- Gagavuzca sözcükler
- Ad (Gagavuzca)
- Eski Türkçe kökenli sözcükler (Gagavuzca)
- Türkmence sözcükler
- Ad (Türkmence)
- Atgiller (Türkmence)
- Evcil hayvan (Türkmence)