belli

Türkçe

Anlamlar

[1] gizli olmayan, ortada olan, anlaşılan, bedihî, zahir, aşikâr

[2] beli olan

[3] belirli, muayyen

Köken

[1] (Eski Türkçe) bel <-> bellemek

Atasözleri

Acar tazı çullu da belli olur, çulsuz da

Adam iş başında belli olur

Adam olacak çocuk bokundan belli olur

Adamın iyisi alışverişte belli olur

Ağzı eğri, gözü şaşı ensesinden belli olur

Ak göt geçit başında belli olur

Ak koyun kara koyun geçit başında belli olur

Deyimler

karda yürüyüp izini belli etmemek

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "belli"

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: bəlli (az) Eski Türkçe: belgülüg (tr) Türkmence: belli (tk)

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: [1] bestimmt (de) Çekçe: [1] určitý (cs) jistý (cs) Estonca: [1] [[#Estonca|]] (et) Fince: [1] tietty (fi), [2] ilmeinen (fi) Hollandaca: [1] [[#Hollandaca|]] (nl) İngilizce: [1] certain (en) İspanyolca: [1] [[#İspanyolca|]] (es) Lehçe: [1] [[#Lehçe|]] (pl) Kürtçe: [1] [[#Kürtçe|]] (ku) Latince: [1] [[#Latince|]] (la)

Türkmence

Anlamlar

[1] belli

[2] tanınmış, bilinen, tanınan