bağlaç

Türkçe

bağlaç -cı

Anlamlar

[1] (dil bilimi) anlam bakımından birbiriyle ilgili sözcükleri ya da tümceleri birbirine bağlayan sözcük

Köken

[1] (Türkçe) bağlamak

Türk Dilleri

     Türk dilleri

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: bağlayıcı (az) Tatarca: terkägeç (tt)

Çeviriler

     Dünya dilleri

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: [1] Konjunktion (de) dişil Fince: [1] sidesana (fi), konjunktio (fi) Fransızca: [1] [[#Fransızca|]] (fr) Hollandaca: [1] [[#Hollandaca|]] (nl) İngilizce: [1] conjunction (en) İspanyolca: [1] [[#İspanyolca|]] (es) İsveççe: [1] konjunktion (sv) İtalyanca: [1] [[#İtalyanca|]] (it) Kürtçe: [1] [[#Kürtçe|]] (ku) Macarca: [1] [[#Macarca|]] (hu) Portekizce: [1] conjunção (pt) dişil Rusça: [1] союз (ru) Volapük: [1] konyun (vo)