an

Türkçe

an -nı

Anlamlar

[1] zamanın bölünemeyecek kadar kısa bir parçası, lâhza

[2] (Sivrihisar) iki tarlayı birbirinden ayıran sınır

Köken

[1] (Arapça)

[2] (Eski Türkçe)

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "an"

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: [[#Azerice|]] (az) Eski Türkçe: [[#Türkçe|]] [[:tr:|(tr)]] Tatarca: mizgel (tt)

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: [[#Almanca|]] (de) Fince: hetki (fi) Fransızca: [[#Fransızca|]] (fr) Macarca: [[#Macarca|]] (hu) İngilizce: moment (en) İspanyolca: momento (es) eril İsveççe: stund (sv) İtalyanca: [[#İtalyanca|]] (it) Kürtçe: [[#Kürtçe|]] (ku) Macarca: [[#Macarca|]] (hu)

Azerice

Anlamlar

[1] lâhza

Eski Türkçe

Anlamlar

[1] yok

[2] değil

[3] bir kuş adı

[4] yanak

Fransızca

Anlamlar

[1] yıl

Friulian

Anlamlar

[1] yıl

İngilizce

a (okunuşu sessiz harfle başlayan kelimelerden önce kullanılır)
an (okunuşu sesli harfle başlayan kelimelerden önce kullanılır)

Anlamlar

[1] bir, herhangi bir. (Birinin veya birşeyin daha önce bahsi geçmediyse kullanılır. The ile karşılaştırınız)

[2] ölçü birimlerinden ve rakamlardan önce kullanılır

[3] tek bir, hiçbir (olumsuz anlamda kullanılır)

[4] diye biri (bahsi geçen kişi tanınmıyorsa kullanılır)

[5] birim başına, bahsi geçen birimin bir adedi içinde

Örnekler

[1] "a man came out of the room"; "it has been an honour to meet you"

[2] "a hundred"; a quarter of an hour"

[3] "I simply haven't a thing to wear"

[4] "a Mr Smith telephoned"

[5] "typing 60 words a minute"; "a move to raise petrol prices by 3p a litre"

Köken

(İngilizce): one

İskoçça

Anlamlar

[1] ve

Kürtçe

Anlamlar

[1] veya

Oksitanca

Anlamlar

[1] yıl

Osmanlıca

Anlamlar

[1] Çok kısa zaman dilimi.

[2] İçinde bulunduğumuz zaman, şu an.

[3] (halk ağzı) İki bacak arasındaki açıklık.

[4] (halk ağzı) Şalvar, pantolon, külot arası.

Örnekler

[1] "Bir an için hiç söylemeyeceksin sandım."

[2] "Anı yaşamak lazım."

Köken

(Arapça) آن ^(ar) (’ān) عن

Eş anlamlılar

[1] lahza, dem

Farsça

Ân

[1]Uzağı gösteren işâret ismi. Şu. Bu. O.

[2]Güzellik câzibesi, melâhat, güzellik

Edat

Cemi edâtı. Kelimenin sonuna getirilerek cemi' yapılır.

Meselâ

• Âlimân: Âlimler. Anân: Onlar. Merdân: Adamlar. İnsanlar. Zenân: Kadınlar.Kelimenin sonuna getirilerek sıfat edatı yapılır: Ters: Korku. Tersân: Korkak.Kelimeyi

Zarf yapar

Güyân: Söyliyerek

Arapça

• An Arabçada harf-i cerrdir. Ekseri ismin, kelimenin başına getirilir. Türkçe karşılığı "den, dan" diyebiliriz.
• Bedel için olur. Meselâ: Ona bedel ben geldim, cümlesinde olduğu gibi.
• Tâlil için olur. Bu'd yerinde kullanılır.
• Zarfiyyet için, mücâveze için ve harf-i cerr olan "min" mânasına, "bâ" mânasına,
• istiâne için, zâid olur.
• (Te'kid için) Temim kabilesinin an'anesine göre, hemzeyi, ayn harfine benzeterek "En: "yerinde (An: ile telâffuz edilir.
• Cânib (taraf, cihet, yan) mânasına da gelebilir.

Köken

[1] (Arapça)

Rumence

Anlamlar

[1] yıl