acemi
Vikisözlük sitesinden
| Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: acemî |
[değiştir]
[değiştir]
Sıfat
- [1] Bir işin yabancısı olan, eli işe alışmamış, bir işi beceremeyen
- [2] İşinde, mesleğinde yeni olan
- [1] (Arapça) ?acemi [nsb.] < ?acem Arapça bilmeyen, barbar, İranlı < #?cm ??? [msd. ?acm] ağzında geveleme, çiğneme
- [1] Polis tramvaya yol vermeli, kozunu acemi şoförle paylaşmalı idi. (H. Taner)
- Acemi katır kapı önünde yük indirir
- Acemi nalbant gibi kah nalına vurur,kah mıhına
- Acemi nalbant kürt eşeğinde dener kendini
- Başım acemi berbere teslim eden, cebinden pamuğunu eksik etmez
- [1] Acemi nalbant gâvur eşeğinde öğrenir
- [2] Acemi katır kapı önünde yük indirir.
Sözcük Birliktelikleri:
- [1] acemi ağası
- [2] acemi çaylak
- [3] acemi er
- [4] acemi ocağı
- [5] acemi oğlanı
Çeviriler
|
Çeviriler
[değiştir]
Ad
- [1] Bir yerin, bir şeyin yabancısı.
- [2] (tarih) Saraya yeni alınmış cariye.
- [1] Anlaşılan sen İstanbul'un acemisi olmalısın. (O. C. Kaygılı)
- Türk Dil Kurumu: "acemi"
- Sözlerin Soyağacı: acemi
Sayfa kategorileri: Türkçe sözcükler | Sıfat (Türkçe) | Sıfat | Anlamı olan Maddeler | Kökeni Olan Maddeler | Arapça kökenli sözcükler | Arapça kökenli sözcükler (Türkçe) | Eş Anlamı olan Maddeler | Karşıt Anlamı olan Maddeler | Örneği olan Maddeler | Atasözüne Bağlantısı Olan Maddeler | Diğer Dillere Çevrilmiş Maddeler | Türk Dillerine Bağlantılı Maddeler | Ad (Türkçe) | Ad | Tarih | Tarih (Türkçe) | Kaynak Verilmiş Maddeler

