Vikisözlük sitesinden

• Burada VikiSözlük'te kullanılabilecek Türkçe Sözlüklere ve Türkçe ile ilgili kaynaklara yer verilecektir.
• Kaynaklar TDK-TS-2005 şeklinde kodlanarak göndermeler kolaylaştırılabilir.
• Kaynak gösterme biçemi olarak APA kullanılmıştır.

Konu başlıkları 1 Sözlükler 1.1 Genel Sözlükler 1.1.1 Türkçe Tekdilli Sözlükler 1.1.2 Çokdilli Sözlükler 1.1.2.1 Almanca-Türkçe 1.1.2.2 Fransızca-Türkçe 1.1.2.3 İngilizce-Türkçe 1.1.2.4 Osmanlıca-Türkçe 1.2 Özel Sözlükler 1.2.1 Alan Sözlükleri 1.2.2 Terim Sözlükleri 1.3 Yazım Kılavuzları 2 Türkçe ile İlgili Kaynaklar 2.1 Genel 2.2 Dil Devrimi 2.3 Anlambilim (Semantik) 2.4 Biçembilim (Stilistik) 2.5 Dilbilgisi (Gramer) 2.5.1 Biçim Bilgisi (Morfoloji) 2.5.2 Ses Bilgisi ve Sesbilim (Fonetik ve Fonoloji) 2.5.3 Söz Dizimi (Sentaks) 2.6 Edimbilim (Pragmatik) 2.7 Kökenbilim (Etimoloji) 2.8 Metin Bilgisi (Tekst lengüistik) 2.9 Sözlükbilim (Leksikoloji) 3 Dilbilim 3.1 Genel Dilbilim 3.2 Dil Öğretimi 3.2.1 Anadili Öğretimi 3.2.2 Yabancı Dil Öğretimi 3.3 Göstergebilim

Sözlükler

Genel Sözlükler

Türkçe Tekdilli Sözlükler

1. Püsküllüoğlu, A. (1994). Arkadaş Türkçe Sözlük. Ankara: Arkadaş. ISBN 975-509-053-3.
2. TDK (2005). Türkçe Sözlük, 10. basım, Ankara: Türk Dil Kurumu. ISBN 975-16-0070-7. (TDK-TS-2005)
3. TDK. Güncel Türkçe Sözlük. 2006. (TDK-GTS)

Çokdilli Sözlükler

Almanca-Türkçe

1. Steuerwald, K. (1998). Almanca-Türkçe Sözlük. İstanbul: ABC. ISBN 975-09-0145-2.

Fransızca-Türkçe

İngilizce-Türkçe

Osmanlıca-Türkçe

1. Devellioğlu, F. [1962] (1999). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, (Eski ve Yeni Harflerle), 2 (1993), İstanbul: Aydın. ISBN 975-7519-02-2.

Özel Sözlükler

Alan Sözlükleri

1. Aktunç, H. (1990). Büyük Argo Sözlüğü. İstanbul: Afa. ISBN 975-414-030-8.
2. Clauson, G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth-Century Turkish. Oxford: At the Clarendon. (Clauson-ED-1972)
3. Eren, H. (1999). Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü. Ankara: Kendi Yayını. ISBN 975-94 577-0-9. (Eren-TDES-1999)
4. Ergenç, İ. (1995). Konuşma Dili ve Türkçenin Söyleyiş Sözlüğü. Ankara: Simurg. ISBN 975-7444-08-1.
5. Eyuboğlu, İ. Z. (1991). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü, 2. basım, İstanbul: Sosyal.
6. Göz, İ. (2003). Yazılı Türkçenin Kelime Sıklığı Sözlüğü, 2. basım, Ankara: Türk Dil Kurumu. ISBN 975-16-1641-7.
7. TDK (1978). Özleştirme Kılavuzu, 2. basım, Ankara: Türk Dil Kurumu. (TDK-ÖK-1978)
8. TDK (1983). Cem Dilçin (Ed.) Yeni Tarama Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu. (TDK-YTS-1983)
9. Yurtsever, Erk (1997). Türkçe Adlar Derlemesi. İstanbul: Türk Dünyası Araştırma Vakfı. ISBN 975-498-112-4. (Yurtsever-TAD-1997)

Terim Sözlükleri

1. Akarsu, B. (1979). Felsefe Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK.
2. Kocaman, A. (1990). Dilbilim Terimleri Sözlüğü, Dilbilim Araştırmaları 1990, 155-190, Ankara: Hitit. (Kocaman-DTS-1990)
3. Kocaman, A. (1991). Dilbilim Terimleri — Ek 1 (Uygulamalı Dilbilim), Dilbilim Araştırmaları 1991, 146-147, Ankara: Hitit. (Kocaman-DT-1991)
4. Kocaman, A. (1992). Toplumbilim Terimleri, Dilbilim Araştırmaları 1992, 115-116, Ankara: Hitit. (Kocaman-TT-1992)
5. Kocaman, A., Osam, N. (2000). Uygulamalı Dilbilim – Yabancı Dil Öğretimi Terimleri Sözlüğü. Ankara: Hitit. (Kocaman-YDÖTS-2000)
6. Osam, N. (2002). İngiliz Dili Eğitimi – Sınav Bilgisi Sözlükçesi, A Glossary of Testing in English Language Teaching, Dilbilim Araştırmaları 2002, 105-116, Ankara: Hitit. (Osam-SBS-2002)
7. Sankur, B., İstefanopulos, Y. (1997). Elektrik-Elektronik ve Bilgisayar Mühendisliği Terimleri Sözlüğü. Istanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi. ISBN 975-5180-91-5.
8. Vardar, B., Güz, N., Güzelşen, M. R., Öztokat, E., Senemoğlu, O. (1978). Başlıca Dilbilim Terimleri. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.

Yazım Kılavuzları

1. Özön, N. (1995). Büyük Dil Kılavuzu, 4, İstanbul: Yapı Kredi. 975-363-452-8.
2. TDK (1995). Yazım Kılavuzu, 24, Ankara: TDK. 975-16-1817-7.

Türkçe ile İlgili Kaynaklar

Genel

1. Uzun, E. N. (2004). Dilbilgisinin Temel Kavramları. İstanbul: Kebikeç. ISBN 975-7981-25-7.
2. Vardar, B. [1983] (1999). (Ed.) XX. Yüzyıl Dilbilimi (Kuramcılardan Seçmeler). İstanbul: Multilingual. (Vardar-XXYYDB-1983)

Dil Devrimi

1. Büyükkantarcıoğlu, N. (2001). Ö. Demircan, A. Erözden (Ed.) Türk Dil Devrimine ve Türkçe Sözcük Üretimine Katkıları ile Özcan Başkan, XV. Dilbilim Kurultayı Bildiriler. (Büyükkantarcıoğlu-ÖB-2001)
2. Demircan, Ö. (2000). İletişim ve Dil Devrimi. İstanbul: Yaylım. (Demircan-İDD-2000)

Anlambilim (Semantik)

Biçembilim (Stilistik)

Dilbilgisi (Gramer)

Biçim Bilgisi (Morfoloji)

1. Demircan, Ö. (2004). Türkiye Türkçesinde Kök-Ek Birleşmeleri'. İstanbul: Papatya. ISBN 975-6797-61-4.
2. Zülfikar, H. (1991). Terim Sorunları ve Terim Yapma Yolları. Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu. ISBN 975-1603-98-6.

Ses Bilgisi ve Sesbilim (Fonetik ve Fonoloji)

1. Demircan, Ö. (1996). Türkçenin Sesdizimi. İstanbul: Der. (Demircan-TS-1996)

Söz Dizimi (Sentaks)

1. Demircan, Ö. (2003). Türk Dilinde Çatı. İstanbul: Papatya. (Demircan-TDÇ-2003)

Edimbilim (Pragmatik)

Kökenbilim (Etimoloji)

1. Clauson, G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth-Century Turkish. Oxford: At the Clarendon.
2. Nişanyan, S. (2002). Elifin Öküzü ya da Sürprizler Kitabı, (Çizimler: Semih Poroy). İstanbul: Adam. 975-418-744-4.

Metin Bilgisi (Tekst lengüistik)

1. Günay, V. D. (2003). Metin Bilgisi. İstanbul: Multilingual. (Günay-MB-2003)

Sözlükbilim (Leksikoloji)

Dilbilim

Genel Dilbilim

1. Vardar, B. (1982). Dilbilimin Temel Kavram ve İlkeleri. Ankara: TDK. (Vardar-DTKİ-1982)

Dil Öğretimi

Anadili Öğretimi

Yabancı Dil Öğretimi

1. Demircan, Ö. (1990). Yabancı Dil Öğretim Yöntemleri. İstanbul: Ekin Eğitim. (Demircan-YDÖY-1990)
2. Tarhan, B. (2005). Kendi Kendine Dil Öğrenme Modeli ve Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi. (Tarhan-TYDOÖ-2005)

Göstergebilim

1. Erkman, F. (1987). Göstergebilime Giriş. İstanbul: Alan. (Erkman-GG-1987)