öz

Türkçe

Anlamlar

[1] çıbanların içinde ölmüş dokudan oluşan irinle birlikte çıkan parça

[2] (bitki bilimi) bitkilerin kök, gövde ve dallarının boydan boya ortasında bulunan hafif, gevrek ve çoğu yumuşak bölüm

[3] dere, çay

[4] sulak yer

◆ Öz özünüze yorum yapmayın.

Kaynaklar

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "öz"

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: doğma (az), öz (az) Eski Türkçe: öd (tr), tögi (tr) Türkmence: ciğerbent (tk)

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: [1] [[#Almanca|]] (de) Fince: [1] [[#Fince|]] (fi) Fransızca: [1] [[#Fransızca|]] (fr) Hollandaca: [1] [[#Hollandaca|]] (nl) İngilizce: [1] gist (en) İspanyolca: [1] [[#İspanyolca|]] (es) İsveççe: [1] [[#İsveççe|]] (sv) İtalyanca: [1] [[#İtalyanca|]] (it) Kürtçe: [1] [[#Kürtçe|]] (ku) Macarca: [1] [[#Macarca|]] (hu)

Anlamlar

[1] kendi

Azerice

Anlamlar

[1] öz, kendi

Çağatayca

Anlamlar

[1] iç, cuher, kalb, akraba

[2] bir kabile ismi

Eski Türkçe

Anlamlar

[1] öz, kendi, nefis

[2] can

[3] ruh

[3] gönül

[4] iki dağ arasında bulunan dere

[5] yürek ve karnın içindeki nesne

[6] yağ

[7] ağaç özü

Anlamlar

[1] sağır

Gagavuzca

Anlamlar

[1] öz

Köken

[1] (Eski Türkçe) öz

Atasözleri

[1] Ağrılarda göz ağrısı, her kişinin öz ağrısı

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

İngilizce: [1] pith (en), core (en), self (en)

Kaynaklar

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarca

Anlamlar

[1] asıl , esas

Alt Kavramlar

[1] özü : kendisi